Letterhonger (April 2008)

Letterhonger. Zoeken naar de Ware, de bibliotheek van Hengelo en bijpassende schoenen.

Susan Smit schetst in korte en wat langere verhalen haar persoonlijke leven, haar schrijversschap en haar spirituele overtuiging. Ze vertelt openhartig en vol zelfspot hoe ze als jonge schrijfster in het literaire wereldje rondloopt en hoe ze worstelt met het verlangen naar overgave en autonomie in de liefde, in stukken die zowel ontwapenen en aan het denken zetten.

Letterhonger is haar meest persoonlijke boek tot nu toe, waarin ze afwisselend met lichtvoetigheid en diepgang schrijft over hoe ze afscheid neemt van haar geliefde, de ‘urban single jungle’ betreedt en uiteindelijk weer voorzichtig gaat geloven in een nieuwe liefde. Verder laat Smit haar gedachten gaan over spirituele gemakzucht, stiekem cadeautjes doorgeven, de hallucinatie van verliefdheid, de ‘dat heeft zo moeten zijn’ doctrine en functioneel zeuren.

‘Iedere keer als ik naar de sauna ga, moet ik iets van gêne overwinnen voor ik mijn badjas aan het haakje hang, terwijl ik mezelf vervloek om mijn preutsheid en besluit me er niets van aan te trekken. Zo vergaat het me ook elke keer als ik een seksscène moet schrijven. Het punt is: je weet dat je moeder het ook gaat lezen. En die buurman die altijd naar je tieten gluurt.’

‘Minnaars die met hun hamers aan jouw huisje zitten of met hun vingers je televisietoestel programmeren, zijn als honden die hun poot optillen om met een stevige straal een stuk grond in bezit te nemen.’