De 34-jarige romanschrijfster Susan Smit is vaste columniste van het blad Happinez, recensent in het tv-programma ‘Goedemorgen Nederland’ en schreef in 2001 een bestseller over heksen. Zeven jaar later is daar haar zevende boek ‘Letterhonger’, een autobiografie waarin zij openhartig vertelt over haar schrijversschap en haar spirituele overtuiging. Wij vroegen Susan haar diepste geheimen bloot te leggen en onze lezers een blik te gunnen in haar ziel en zaligheid.

Wat is je grootste zonde?
Ongeduld! Ik ben niet handig in het dagelijkse leven. De alledaagse dingen zoals boodschappen doen en schoonmaken bijvoorbeeld. Dat moet snel gebeuren. Als ik aan een roman schrijf is alles denkbaar, het dagelijkse leven steekt daar soms wat stroperig en schril bij af.
Of ik me ergens voor schaam of spijt van heb? Nee! Je leert van ervaringen. Ik was vrij jong toen ik als model terechtkwam in de modellenwereld. Daar heb ik me, vanuit eenzaamheid, wel eens laten verleiden tot feestjes en mensen die niet bij me pasten.
Maar ik voel dingen niet zo snel als een zonde. Een mens heeft het recht fouten te maken en deze weer recht te zetten. Ik ben niet zo hard voor mezelf en daardoor ook niet voor anderen. Iedereen heeft zijn eigen weg te bewandelen.

Wat is het geheim van jouw succes?
Dat ik heel goed weet wat ik wel wil en wat ik niet wil. Ik laat me leiden door mijn hart en niet door aanbiedingen die op de korte termijn positief en lucratief lijken. Aan de ene kant laat ik me leiden door het leven, de mogelijkheden die aangeboden worden en aan de andere kant moeten mijn beslissingen wel dezelfde richting uitgaan als die ik wil gaan. Verder is heel hard werken toch ook wel een vereiste. Ik schrijf iedere dag: ik kan me daarin verliezen, het laten gebeuren, maar daarna eindeloos schrappen en slijpen. Schrijven, vooral fictie, is mijn passie. Mijn ultieme succes? Dat is de vertaling van een van mijn boeken.

Hoeveel ben jij waard?
Net zoveel als ieder ander. Ieder mens heeft unieke waarden, talenten of taken om te doen. Mijn moeder heeft hier altijd een heel mooi antwoord op. Zij wordt vaak aangesproken met de vraag: ‘Je bent zeker wel trots op je dochter?’ ‘Ja,’ antwoordt ze dan, ‘maar op mijn zoon ook hoor’. Er is niemand belangrijker of waardevoller dan de ander.

Wat is je grootste angst?
Door alles en iedereen in de steek gelaten te worden. Zes jaar geleden deed ik een interview met Ingrid Betancourt, senator in Colombia waar zij zich verkiesbaar had gesteld voor de presidentverkiezingen. Ingrid vocht, met gevaar voor eigen leven, tegen ontvoeringen, corruptie en de machtige drugkartels in haar land. Ik was de laatste journalist die haar interviewde. Kort daarna werd zij ontvoerd. Zes jaar lang wordt zij al gevangen gehouden in de jungle. Zo’n mooi mens. Uit het leven gehaald worden. Het leven aan je voorbij zien gaan. Niets meer kunnen betekenen voor de wereld. Dat is mijn grootste angst. Maar ik weet ook dat je niet bang moet zijn voor de angst. Het hebben van angst is natuurlijk. Emoties als angst, jaloezie en boosheid moet je niet onder het tapijt schuiven, maar ze juist doorvoelen voordat je ze los kunt laten.

Wat is het geheim achter jouw charme?
Ik voel wel dat ik een bepaalde aantrekkingskracht uitoefen op sommige mensen. Dat komt, denk ik, door mijn zelftrouw. De lezingen die ik geef en de boeken die ik schrijf, komen recht uit mijn hart. Ik probeer altijd helemaal eerlijk te zijn. Ik geloof dat je alleen dan het hart van anderen kunt bereiken. Ik probeer zoveel als ik kan authentiek te zijn. Dat betekent niet dat ik altijd lief en aardig, maar wel zuiver in mijn uitingen ben. Verder ben ik geloof ik one of the girls. Dat wil ik ook graag. Ik voel me prettig bij vrouwenvriendschappen, voel me verbonden met vrouwen. Meer dan met mannen. Met hen heb ik meer een haat-liefde verhouding.

Met wie zou je een secret night door willen brengen?
Met acteur Clive Owen. Zodra ik hem zie, raak ik helemaal in de war. Hij bezit een onweerstaanbare combinatie van ruwheid en intelligentie. Aan de ene kant wekt hij de indruk dat ‘ie je alle hoeken van de slaapkamer laat zien. De andere kant is trouw en zacht. Hij heeft iets nobels.

Met hoeveel vrouwen/mannen heb je het bed gedeeld?
Die zijn op twee handen te tellen. Dat is voor iemand van 34 niet veel toch? Ik ben vrij serieus in de liefde. Heb altijd lange relaties gehad. Een van tweeënhalf jaar, daarna elf jaar en nu anderhalf jaar. Met Floris, hij is een paar jaar ouder dan ik. We hebben net een huis gekocht. Het is allemaal nog pril en spannend, tegelijkertijd heb ik het idee ‘ik heb je gevonden’ en dat heeft hij ook.