Terug naar overzicht
Goedemorgen Nederlanders!

Tekst: Susan Smit

Amper gewend aan het gegeven dat wildvreemde mensen op straat roepen dat ze me ‘vanochtend nog zagen toen ze hun tanden stonden te poetsen’, bekende Mat Herben bedremmeld mijn boekenhoekje in Goedemorgen Nederland elke woensdag met zijn vrouw in bed te bekijken.

Onmiddellijk vormde zich een beeld in mijn hoofd van de bewindsman in blauwwit gestreepte pyjama. Ik heb me de eerstvolgende uitzending met bovenmenselijke inspanning kunnen inhouden om mijn besprekingen niet te besluiten met de opmerking ‘En nu, hopsa, uit de veren, meneer Herben!’

Het leukste aan een tv-studio is de make-upruimte. Daar worden ministers kleine jongetjes, ontpoppen actreutels zich tot hysterische diva’s en zien schrijvers, doorgaans in glamourloos joggingpak achter de PC, de lol van het gepoeder wel in (‘Oppassen dat ik straks niet in mijn ogen wrijf,’ aldus een flink opgemaakte Heleen van Royen, ‘anders moet ik als een pandabeer de dag door.’)

Laat dit duidelijk zijn: op tv draait het louter en alleen om het uiterlijk. Het plaatje wint het altijd van het praatje. Je kunt je verspreken tot op Philip Freriks-niveau en je zult er niemand over horen. Maar zit je haar eens wild, dan hoor je bij de bakker dat ‘die kapper zich lekker heeft uitgeleefd’ en draag je een nauwsluitend truitje, dan staat op weblogs dat het programma zou moeten worden omgedoopt in ‘Borsten en boeken’. De grootste ophef ontstond niet nadat ik de titel van Tim Parks’ roman verkeerd uitsprak of schrijversduo Jan en Sanne Terlouw van beginnersfouten betichtte, maar nadat ik een hooggesloten Victoriaanse blouse (bij een überhippe winkel in New York aangeschaft) droeg. In de taxi kreeg ik al een sms’je van Kluun dat ik die preutse Jane Austen-outfit voortaan maar in de kast moest laten hangen (‘Ik herken je liever gewoon aan je decolleté’) en de hele dag regende het afkeurende mails.

Waarmee maar weer eens duidelijk wordt dat boeken nog steeds gewoon op hun omslag worden beoordeeld