Het is een ware epidemie. Een vriendin van me verafschuwt kant-en-klare potjes babyvoeding en pureert, klopt en prakt de – uiteraard biologische - groentehapjes voor haar baby zelf. Zes keer per dag. Een ander schuift mijn meegebrachte chocoladetruffels glimlachend opzij met de mededeling dat ze geen bewerkt voedsel meer eet. In een restaurant vraagt een man de ober met een uitgestreken gezicht om ‘gedestilleerd water’. Als je een etentje geeft en denkt verantwoord bezig te zijn door je groenten niet bij de supermarkt maar bij de groentenman te halen, dan blijkt dat je eigenlijk bij de eco-winkel had moeten zijn. ‘My body is my castle,’ zeggen de uitgenodigde eters met een verontschuldigend glimlachje. En ze menen het ook nog.
De theorie ‘drink zuiver water, eet cholesterolverlagende boter, neem de trap in plaats van de lift en gij zult gezond blijven – of zelfs gelukkig’, is onhoudbaar. Het is de leugen van vandaag. De natuur duldt namelijk geen ongeneeslijke gezondheid. Het is een glasharde ontkenning van ziekte, problemen en ouderdom, terwijl deze dingen juist zo zinvol kunnen zijn. Een verrijking. Aan die dingen moet je je overgeven, zodat je ervan kunt leren en groeien. Het onfrisse gevolg van het maakbare gezondheidsidee is bovendien dat ziekten en kwaaltjes worden beschouwd als karma van het lichaam: eigen schuld, had je maar niet zoveel borrelnootjes en hamburgers moeten eten.
Gezondheid valt niet af te kopen met gepureerde bietenprut, een alcoholvrij biertje of een potje co-enzym Q10. Het zit in je hoofd: ergens tussen het gezonde verstand en het vermogen om van het leven te genieten. En daar neem ik er nog eentje op. Proost – op je gezondheid.