BOEK

Sterrenstof

Sterrenstof

Susan Smit

Beschouwing over leven, liefde en spiritualiteit.

ISBN: 9789048814374 | Paperback, 224 blz | € 15.00 | Mei 2012


Susan Smit staat bekend om haar speelse en persoonlijke benadering van spiritualiteit in het dagelijks leven. Ze staat met haar voeten midden in het moderne leven en met haar hoofd in een wolk van mijmeringen. In Sterrenstof maakt Smit korte metten met verplicht positief denken en gedweep met kalenderwijsheden. Vol zelfspot en wars van zweverigheid en wollige taal prikt ze de spirituele mythen van vandaag door en graaft ze dieper naar doorleefde beschouwingen. Bewustwording bereik je volgens Smit niet door je van de wereld te onthechten en je lichaam en gevoelens te ontstijgen; het draait er juist om het leven ten volle aan te gaan, fouten te maken, op te krabbelen en tot inzichten te komen.

‘Ik ben een dromer’, lees ik terug in een interview dat ik zelf heb gegeven. Ik kijk naar de woorden die zo stellig op het krantenpapier gedrukt staan en vraag me hevig af of het wel waar is. Als ik er andere interviews bij pak, verwonder ik me over mijn eigen uitspraken: ‘Ik ben een angsthaas in de liefde’; ‘ik weet de dingen heel makkelijk naar het positieve te draaien’; ‘ik ben een verbinder’; ‘ik ben nogal een eigengereid type’; ‘ik ben een zelfschaver.’ Tjonge jonge, wat een zelfkennis. "Susan Smit: ‘Ik ben een muts" las ik tot mijn schrik op de voorpagina van een opinieblad toen ik in de supermarkt in de rij stond. Had ik dat gezegd? Na mijn ontboezeming dat ik het fijn vond om aan het einde van de dag te horen hoe mijn geliefde de sleutel in het slot stak, kreeg ik de vraag ‘Dus eigenlijk zit er diep van binnen een muts in jou verborgen?’ en moest ik hard lachen. ‘Misschien wel,’ zei ik. En nu stond er plompverloren: ‘Ik ben een muts.’

Zo zit ik in elkaar. Dit is mijn aard. Dit ben ik. Iedereen denkt dat van zichzelf te weten. Je beweert voortdurend dingen over jezelf – als je op een feestje met iemand in gesprek raakt, met vriendinnen aan de thee zit, met je moeder belt, je wil laten kennen door een nieuwe geliefde. Het enige verschil tussen deze situaties en een interview geven is dat je je eigen uitspraken later niet zwart op wit terugziet. Maar geloof mij, als dat wel het geval was zou je je verbazen en ook wel een beetje generen.

Zelfreflectie is waardevol en zelfkennis is onmisbaar. Alleen: het beeld dat je van jezelf hebt, kan je beperken in je ontwikkeling. ‘Zo ben ik nu eenmaal’ stopt elk proces. Het weerhoudt je ervan om iets nieuws over jezelf te leren, je potentieel te benutten, iets in het licht te brengen dat alleen in schaduw in jezelf bestond, maar wel deel van je is. Bovendien zijn de meeste overtuigingen maar de halve waarheid. Naast elk etiket dat ik op mezelf plak, kan ik een etiket met een tegengestelde tekst plakken. Ik ben een dromer: waar. Ik ben een doener: ook waar. Ik ben een verbinder: waar. Ik ben een eenling: ook waar. Ik ben een angsthaas in de liefde: waar. Ik ben moedig in de liefde: ook waar.

Hoe langer ik naar mezelf en anderen kijk, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat we als mens alles in ons dragen. Wij bezitten elke denkbare eigenschap, elke denkbare emotie, elke mogelijke kwaliteit. Het hangt er maar net van af hoe de omstandigheden zijn en op welke knoppen wordt gedrukt. Neem de liefde: in de ene relatie handel je als een onafhankelijk, sterk mens, in de andere relatie laat je totaal over je heen lopen. Wie is dan de echte ik?

Beide, is mijn antwoord. De mens is voortdurend in beweging en slingert van de ene pool naar de andere. Behoud je het recht voor om te veranderen. De enige juiste uitspraken die we over onszelf kunnen doen zijn de volgende: ik ben veranderlijk. Ik ben een vat vol tegenstrijdigheden. Ik verras mezelf voortdurend.

Ik heb geen idee wie ik zal gaan worden, maar ik hoop dat ik haar ga mogen.